Sultan III. Ahmet’in emriyle Sadrazam Damad İbrahim Paşa tarafından 1728–1729 yıllarında inşa edilen Üsküdar III. Ahmet Çeşmesi, dört yüzlü meydan çeşmesi arketipinin önemli örneklerinden biridir. Yapı, dört yöne doğru eğimli ve zengin bezemelere sahip geniş bir saçak arayüzüyle tanımlanmaktadır. İlk yapıldığında deniz kıyısında konumlanan çeşme, zaman içinde gerçekleştirilen yol düzenlemeleriyle iç kesimde kalmıştır.
Zemin kotunda çokgen plana sahip olan yapı, musluk ve kitabe kotundan sonra kare prizmatik forma dönüşmektedir. Mukarnas, sivri kemer gibi tarihsel mimari öğelerin kullanıldığı cephelerde, köşelerde yer alan işlemeli ve dışa taşkın sebiller dikkat çekmektedir. Bu yönüyle yapı, döneminin meydan çeşmesi tipolojisini bütüncül biçimde yansıtmaktadır.
Çeşmede kullanılan mermerler Marmara Adası’ndan getirilmiş; çiniler ise İznikli ustalar tarafından Tekfur Sarayı’nda üretilmiştir. Ağırlıklı olarak geleneksel İslam mimarisi karakteri taşıyan yapı, bazı bezeme ve işleme detaylarında Batı etkilerini de barındırmaktadır. Grelot, L’Espinasse, Goudier ve Schranz gibi dönemin seyyah ve sanatçılarının gravür ve fotoğraflarında yer alan çeşme, 1932 ve 1945 yıllarındaki onarımların ardından 1987’de kapsamlı bir restorasyondan geçirilmiş; hasar gören mermer yalak, sebil ve suluklar bu çalışmalar kapsamında yenilenmiştir.
