20.yüzyılın ikinci yarısından itibaren hızla artan kırsaldan kente göç, dağınık sanayileşme, imar afları ve barınma alanındaki plansız gelişmeler Türkiye’de gecekondulaşma sorununu derinleştirmiştir. Bu soruna çözüm üretmek amacıyla geliştirilen Tozkoparan 400 Konutlar, “gecekondu önleme projesi” niteliği taşıyan ve ihtiyaç sahipleri için konut üretimini hedefleyen önemli bir yerleşimdir.
1962’de İmar ve İskân Bakanlığı’nın başlattığı kamulaştırma sürecinin ardından planlanan 2.914 konutun yaklaşık yarısı 1977 yılına kadar inşa edilmiştir. Yerleşke; çoğunlukla beş katlı, simetrik planlı bloklardan oluşmakta olup çocuk oyun alanı ve otopark dışında gündelik yaşama yönelik ortak kullanım alanlarının sınırlı olduğu görülmektedir. Bu durum, konut sakinlerinin aktarımlarına göre, hane başına düşen açık ve kapalı sosyal alanların yetersizliğinden kaynaklanmaktadır.
Bugün yerleşkede sınırlı sayıda yapıda özgün mimari elemanları görmek mümkündür. Bunlar arasında kat silmeleri, balkon kepenkleri, blok tabelaları, korkuluk sistemleri ve giriş saçakları sayılabilir.
